Wiem, że wpis jest chaotyczny– jak mówiłem pisałem go trochę na szybko i na kolanie. Trudno mi teraz znaleźć chwilę czasu, żeby to wszystko poskładać – więc proszę o wybaczenie, jeśli zabrzmiałem niejasno.

Po pierwsze definicje.
Tak więc przez racjonalność rozumiem: myślenie i działanie zgodnie z rzeczywistością. Rzeczywistością psychologiczną także. Zgodnie z definicją „Racjonaliści przyjmują tylko te spośród aksjomatów, elementów wiedzy i wierzeń, które dają się uzasadnić na podstawie czysto logicznego myślenia oraz empirycznego poznania”.
Ja przyjmuję definicję szerszą – taką jak napisałem wyżej. W myśl tej definicji działamy w sposób zgodny z odkryciami nauki w jakiejś dziedzinie.

Racjonalność uzgodnionej rzeczywistości natomiast polega na tym, że określamy rzeczy na podstawie ich rzeczywistych, rdzennych definicji.

Racjonalność, którą nazywam „potoczną” z kolei, może być określona jako działanie zgodnie z racjonalnością uzgodnionej rzeczywistości.

Jaki jest więc problem? Taki, że racjonalność uzgodnionej rzeczywistości jest mocno przekrzywiona i niezgodna z racjonalnością w ogromnej ilości przypadków. Takie jest mniej więcej meritum tego co napisałem. Racjonalność jest nieracjonalna z racjonalnego punktu widzenie. Czyli jest irracjonalna:)
Kolejną sprawą, którą poruszyłem – poza zafałszowaniem rzeczywistości – jest fakt, że pewne uniwersalne zasady rządzą każdą dziedziną naszego życia. Niespełnienie ich w którejkolwiek z nich rezultuje porażką.
Problem: uzgodniona rzeczywistość większości tych zasad w dużej części nie przyjmuje, przez co od samego początku jesteśmy źle programowani. Powodów jest wiele: oportunizm i szukanie łatwych wyjść, homeostaza, tradycja, religia ( w niektórych jej formach). Wszystko to tworzy wokół nas nieprzenikalny (niemal – na szczęście) całun, przez który tak ciężko się przebić.

Mam nadzieję, że dobrze zrozumiałem wszystko po przeczytaniu i odnoszę wrażenie, że napoczynając temat dotyczący myślenia racjonalnego i kierowania się intuicją tudzież puszczanie w samopas swoją wolę zjechałeś trochę na pobocze skupiając się na mankamentach ludzkiego nieogarnięcia w przypadku podejmowania decyzji gdzie główną rolę odgrywają pieniądze.

Także posługiwanie się terminami „racjonalność”, „myślenie” i „intuicja” zakreślasz szerokie pole, ale skupiasz się tylko na fragmencie tego co nakreśliłeś cyrklem Bo w pierwszych zdaniach myślałem, że zacznie się od meritum – epistemologii. Od tego jak człowiek poznaje, tak aby potem czytelnik przy dalszej lekturze miał podobne do Twojego rozumienie terminów i ich rolę. Szczególnie kiedy nie zna lektur, które ukształtowały Twoją wiedzę i poglądy.